grancanaria
Ultra Trail Runner Arjan van Binsbergen
 twitter

2017, het nieuwe seizoen komt eraan. Nieuwe wedstrijden, extra sponsoring!

09-01-2017

Nu de kalender 2017 aangeeft, komt gevoelsmatig de seizoensstart snel dichterbij. Dat gevoel klopt; Op 24 februari klinkt om 23.00 uur het startschot van de Trans Gran Canaria. Tijd om de stap naar topvorm te gaan maken. Gelukkig hoef ik dat niet alleen te doen!

De laatste wedstrijd van 2016 was het WK ultra trail in Portugal. Ik was maar net op tijd fit en meer dan een finish zat er helaas niet in. Daarna pakte mijn lijf echter wel de opwaartse lijn door,  die ik in de weken voor het WK te pakken had. Mijn trainingstijden werden beter en kwamen in de buurt van de resultaten uit de 1e helft van 2016 toen alles van een leien dakje ging.

Alsof dat nog niet genoeg was, verbrak ik zelfs nog een aantal prestaties die al enkele maanden in de boeken stonden. Op de trainingsloop Tiel – Den Bosch haalde ik zelfs 14 minuten van mijn oude toptijd af. Maar goed, trainingen zijn maar een middel, het doel zijn goede resultaten in de wedstrijden.

Met trots loop ik komend seizoen de wedstrijden voor het “b-Cat High Altitude trail running team”. Zij maken het als hoofdsponsor mogelijk om mijn sport op een professionele manier te benaderen. Het is een enorme geruststelling om voor een langere termijn sponsoring te krijgen. Plannen maken voor de toekomst, en daarmee de rust om naar piekmomenten toe te werken, helpen bij een uitgebalanceerd trainingsplan.

Daarnaast zijn er nog twee subsponsors die met hun steun mij nog een extra zetje in de richting van topprestaties geven. Eind vorig jaar hielp Elinex Power Solutions mij al en nu is daar Hommersom Verzekeringen bij gekomen. Directeur Martin Hommersom is een vervent liefhebber van het eiland Gran Canaria en maakte dus graag mijn deelname aan de UTWT (wereldbeker) wedstrijd aldaar mogelijk!

Het fundament voor komend jaar is dus gelegd. Sportief gezien zijn de laatste twee highlights tot aan de seizoensstart mijn trainingskamp op Gran Canaria, eind januari, en half februari een trainingskamp in de Eifel. Dan moet het gaan gebeuren. Ik heb er heel veel zijn in!

Het programma wordt hopelijk: Trans Gran Canaria, Lavaredo Ultra Trail, UTMB (loting volgt) en Diagonale des Fous. Wat zou het gaaf zijn als dit lukt en vier prachtige resultaten oplevert!



Trainingskamp Gran Canaria succesvol verlopen!

30-01-2017

Na vele trainingskilometers in de Nederlandse winter, was het tijd voor hardlopen in het zonnetje: Gran Canaria! Nu was deze locatie niet zomaar gekozen vanwege het gunstige klimaat. Over vier weken vindt daar de seizoensopening voor mij plaats: de Trans Gran Canaria!

In 2016 was deze race ook al de eerste wedstrijd van het jaar. Met een prima 89e plaats in 19 uur en 21 minuten was dat een plezierige kennismaking met deze mooie UTWT (wereldbeker) wedstrijd. Mooi qua deelnemersveld, sterk bezet, maar ook zeker mooi door de schitterende omgeving. Ik kan alle Gran Canaria liefhebbers die dit eiland bezoeken voor zon en strand, zeker aanraden om ook eens de prachtige ongerepte binnenlanden te bezoeken!

Rode draad voor dit trainingskamp was het grotendeels afleggen van het wedstrijd parcours, even het geheugen opfrissen zeg maar, en techniek training. Met mijn fysiotherapeute Roeline van Kleef had ik afgelopen maanden gewerkt aan balans en souplesse, vaardigheden die de afdalingen voor mij wat makkelijker moeten maken. Bergop de techniek van de stokken gebruiken als hulpmiddel om de beenspieren wat te ontlasten.

Na 6 dagen trainen kan ik concluderen dat ik er goed voor sta. Het lopen ging soepel, met nauwelijks verval tussen de eerste en laatste dag, ondanks de ruim 150 kilometer die ik gemaakt heb. Op de laatste dag liep ik van Tunte naar Maspalomas, geheel over het wedstrijdparcours, en was daarop 55 minuten sneller dan vorig jaar in de wedstrijd. Geen garantie voor een goede wedstrijd, maar wel een boost voor het zelfvertrouwen dat ik op de goede weg ben!

Het was ook goed om weer even om te gaan met de verschillende temperaturen die je tegen kunt komen tijdens de race. Op het hoogste punt, de Picos de las Nieves (1950 meter) 2 graden boven nul, mist regen en een snijdende wind; in Maspalomas (zeeniveau) 24 graden. Deze verschillen doen wel wat met je lijf.

Alle ervaringen helpen weer mee aan een goed resultaat op 24 februari. Nu eerst even een paar dagen de benen laten herstellen en over twee weken nog drie dagen trainen in de Eifel. Dan moeten alle inspanningen leiden tot dat mooie begrip “topvorm” in het startvak! Het lichaam moet er dan klaar voor zijn, maar de kracht voor een echte topprestatie moet komen uit de geest. Daar helpt zo’n prima trainingskamp op vier weken voor de start enorm bij!


 



Transgrancanaria 2017: Hard werken wordt beloond! Zeer tevreden aan de finish!

06-03-2017

De eerste wedstrijd van 2017 had nog de schaduw van het voorgaande jaar over zich heen. Dat seizoen had twee gezichten gekend: een prima eerste helft met mijn twee beste races tot nu toe, en daarna een blessureperiode met een afzegging voor de UTMB en een zeer matig WK Ultratrail.

De winterperiode kende een duidelijke stijgende lijn, met prima trainingskampen en goede trainingsresultaten. Het vertrouwen in eigen kunnen nam weer toe en ik begon het nieuwe seizoen weer als een mooie uitdaging te zien in plaats van een zware opgave!

Dan komt de eerste wedstrijd dichterbij en wordt het tijd om een doelstelling te kiezen. Ik koos heel optimistisch voor een betere tijd dan in 2016. En dat terwijl ik vier maanden daarvoor op het WK startte met als doel “een finish”. De tijd verbeteren van een wedstrijd gelopen in topvorm was wellicht wat ambitieus, maar zonder ambitie geen topsport!

De start van de race ging best goed. Ik kon uit het gedrang blijven in de korte aanloop naar de eerste klim. Op Tamadaba kwam ik als 126e boven, 1 minuut langzamer dan vorig jaar. Ik had gehoopt iets sneller te zijn. Eigenlijk ook verwacht, de benen voelden zo goed! In de uren daarna werd het lastig met de kou en gladheid door het vochtige weer.

Afgelopen maanden veel geoefend op het dalen, maar dan wel op de droge ondergrond. Dit voordeel moest ik dan maar op de dag pakken, aan de droge zuidkant van het eiland. De achterstand tot mijn tussentijden van vorig jaar loopt op. Van 10 minuten in Artenara (33km), 35 in Teror, tot 51 minuten op Roque Nuoblo en op het hoogste punt, de Picos. Maar het verschil wordt niet meer groter.

Ik heb ook het gevoel dat er nog wel wat in mijn benen zit. In de afdaling naar Tunte pak ik mijn eerste minuten terug. In Ayagaures is het verschil 39 minuten en op de streep nog 31. Met 19 uur en 53 minuten ook nog het “under 20 hours” polsbandje verdiend!

De elementen duurvermogen en afdalen zijn prima in orde. Het tempo in de nacht was te laag. Kwam het door de kou? Mijn klungelige afdalen in de modder? Of toch de benen nog niet zo goed als een jaar eerder?

Over vier maanden weet ik meer na de Lavaredo Ultratrail. Nu al besloten dat ik daar harder wil lopen dan in 2016. Nog vier maanden



schoen  MEEST RECENTE BERICHTEN


Een Fransman vroeg zich hardop af hoe iemand uit een land dat onder water ligt, zo hard tegen een berg op kan lopen.

schoen  MEEST RECENTE BERICHTEN


Een Fransman vroeg zich hardop af hoe iemand uit een land dat onder water ligt, zo hard tegen een berg op kan lopen.